Blog

Jenny stała przy oknie swojego gabinetu i patrzyła na strugi deszczu spływające po szybach. W głowie miała natłok myśli. Doskonale pamiętała dramat, który przeżyła kilka lat temu, gdy zamordowano jej brata. Za sprawę honoru postawiła sobie odnalezienie zabójcy. Pracowała dniami i nocami, jednak nie było żadnych rezultatów. Tamta zbrodnia wydawała jej się niemalże idealna. Przy bracie Jenny nie znaleziono nic, oprócz Jokera, karty do gry. Bardzo ciężko było jej się pogodzić z utratą ukochanego brata, jednak czas zabliźnił rany. Powróciła myślami do teraźniejszych spraw. Na miejscu zbrodni mężczyzny nie znaleziono żadnych znaczących śladów, a jedyny znany do tej pory świadek, to czteroletnie dziecko. Pani Nadinspektor od kilku godzin rozmawiała z dziewczynką, jednak do tej pory nie dowiedziała się niczego, co układałoby się w logiczną całość. Dziewczynka miała na imię Elle. Szok, który przeżyła zrobił swoje. Jedyne, co powtarzała, to to, że w domu był „Pan z filmu”. Jen naprawdę nie wiedziała, jak trafić do dziecka. Była niedziela, do przyjazdu psychologa musiała radzić sobie sama. „Pan z filmu”, co to do cholery znaczy? Czyżby jakaś gwiazda filmowa? Postać z kreskówki? Postać z filmu? To wszystko wydawało się takie absurdalne. Ale Elle nie chciała powiedzieć nic więcej.

Jenny postanowiła dołączyć do Tedda, który był w domu ofiary. Miała przeczucie, a może bardziej nadzieję, że tam znajdzie jakąś poszlakę. Jeśli nie, to chyba czas uwierzyć w zbrodnię idealną. Zganiła się w myślach. Przecież zbrodnia idealna nie istnieje! Wysiadłszy z Cross-overa ujrzała Tedda, stojącego przed budynkiem, z papierosem w dłoni. I właśnie ten widok sprawił, że ogarnął ją strach. Podeszła bliżej.

- Przecież nie palisz…
- Dokładnie tak, nie palę- powiedział Tedd, po czym głęboko zaciągnął papierosa.
- Co nowego? Bo ja nie mam nic, poza „Panem z filmu”, trzema wyrazami, które powtarza Elle.
- Jen, nie wiem, jak mam Ci to powiedzieć…
- Najlepiej prosto z mostu.
- Przy ofierze znaleziono jedną kartę do gry…
Jenny zamarła. Nagle wszystko, o czym mówiła dziewczynka ułożyło jej się w logiczną całość. Karta do gry. Nie mogła wydusić z siebie słowa.
- Czy, czy ta karta, to Joker?
- Tak Jen, to Joker.- odpowiedział jej Tedd, po czym dodał:
- Zabójca Twojego Brata powrócił.

Napisane przez Martynn

Więcej od tego autora

Jenny cz. III

Jenny II

Nadinspektor Jenny